Nowojorskie impresje - czyli...

Melo zrejterował. Paluszek, główka. Nie zagra dziś ani jutro. To stawia chyba wynik obu najbliższych  konfrontacji w nieco wyraźniejszym świetle bukmacherskim... Chociaż biorąc pewną paradoksalność NYK, może się okazać, że gra będzie… lepsza i płynniejsza bez naszego pogryzionego przez pszczoły Puchatka… To ładnie z jego strony, że dał MIA fory bo Ci nadal bez Wade’a (coś tam sobie wykręcił). Moim zdaniem nominacja do nagrody fair play. W pojedynku na gwiezdne konstelacje wynik 2-2. Tyle czy Chandler jest galaktyczny? Prawie. Dla uproszczenia tak przyjmijmy. Ale wiemy, że prawie robi wielką różnicę…

Naprawdę polecam czytelniczej lekturze artykuł Howarda Beck, który twittnąłem (prawa szpalta). Rzadko mi się zdarza, żebym odnosił się do dzieł innych, ale to podsumowanie trafia w punkt. Takie symboliczne KO.

NYK to nie MIA. To tylko ułuda, miraż i fantasmagoria, w którą uwierzył Właściciel. Nie ten rozmiar kapelusza. Może niektórzy z Was myślą – MIA też miało w zeszłym sezonie 9-8. Brak zgrania obycia kultury – NYK też odpalą. Już za chwilę, już za momencik gra nowojorska zacznie się kręcić. Nie zacznie. Tak zgadzam się… w tym sezonie NYK mogą mieć serię 5-6 wygranych rzędu… Ale ostatecznie… jak przytomnie zauważa ejsierl w komentarzu do poprzedniej impresji… kto z drużyn CHI, MIA, PHI, IND jest to puknięcia w pierwszej rundzie PO przez NYK?

Dzisiejszy obnaży tę prawdę… Brutalnie. I do żywego mięsa...

PS. W finale NBA będę za MIA...

NYK dali się jednak przekręcić. Melo taki chciał być w porządku… dać szansę, a tu proszę MIA wyprowadzili ze stajni Wade i jakby nigdy nic wpuścili go do gry. NYK psychologicznie przegrali już w szatni. Panie Trenerze przecież miał nie grać… Gorzej, że Trener był również z tego powodu w totalnym stuporze…

Dawno już nie było takiej gry, gdzie NYK przeformatowali się na strzelaninę zza obwodu. Już zapomniałem, że Knicksi są do tego zdolni. W pierwszej chwili wróciłem myślami do tego meczu z CHI z zeszłego sezonu. To jest jednak akt jakieś desperacji myśli trenerskiej, biorąc pod uwagę, że NYK nie mają jakiegoś gigantycznego potencjału ludzkiego na grę z dystansu. (Mam wrażenie, że to zresztą nie była żadna taktyka tylko NYK mieli nieszczęście w 1Q mieć 4-8 za trzy a potem to już poszłoooo. Się ulało…). 43 oddane rzuty za trzy. Aż 18 celnych. Skuteczność – prawie 42%. Dzięki tym trójkom NYK trzymali się w grze, a przez większą część 3Q nawet prowadzili. I to, co najciekawsze i niosące opary jakiejś nadziei, że ponad połowa z tych trójek tak w rytmie i z czystych pozycji. Obrót piłki na obwodzie jak handel zieleniną na bazarku… Szybko i na temat.

Niestety w koszykówce, ważna jest też celność za dwa. Jeżeli ktoś trafia tylko 12 rzutów na 41 prób (30%) to choćby się to wypudrowało, wydepilowało, zrobiło mały lifting pod oczami to meczu nie da się wygrać. A jeżeli jeszcze do tego miało się 24 straty przy tylko 10 przeciwnika i oponent bezwzględne po tych TO zdobył 26 pkt… to wynik 99-89 na koniec można uważać za dopust boży. Łagodny wymiar kary. Mimo tych wszystkich mankamentów w grze, braku symetrii, niezbilansowania ataku – NYK w 38 min. spotkania mieli remisik po 74. Niestety w ciągu następnych 6 i pół minuty MIA robią run 17-5 i jest posprzątane.

To była dziwna gra. I może, kto wie, gdyby udało się przytrzymać tę końcówkę… byłaby jakaś szansa na powstrzymanie gorączki (tak zostały po dwa panadole na głowę, ale już po meczu). Tyle, że wtedy NYK zaczynają grać swoje koszałki odpałki, niedoloty, straty, faule ofensywne. MIA cyka. Równiutko sobie jedzie. I bez wielkich emocji wygrywa na dużym spokoju. Wade i spółka nie mają litości dla ułomności i słabości. Tu idzie o życie.

Zaraz, zaraz…

A jakie były statystyki Dark Side’u – w 4Q? 1-9… Czy wszystko nie jest nomen omen jasne?

Nie widzę prawdę mówiąc szans by 7 meczowej batalii w PO NYK mieli w najbliższych 4 latach kwiknąć w meczu z MIA. No cóż, być może na tym polega dramat STATa i Melo. Urodzili się w prime timie James’a i Wade. Jasne. Fajnie o tym opowiedzieć wnukom. Grałem przeciwko największym naszych czasów. Ale trzeba będzie też dodać – ani razu ich naprawdę nie pokonałem. No cóż. Dołączą do grona licznego grona gwiazd, którzy pierścień mogą kupić, co najwyżej na garażowej wyprzedaży.

Ja rozumiem sympatie i antypatie. Ale nie rozumiem ludzi, którzy obiektywnie nie podziwiają James'a i Wade(ra)... I jak oni grają ZE SOBĄ. Nie obok siebie. Jak nasze super duo. Marzy się taka chemia, co?

Bosh jest (trochę) overrated.

Szybki prysznic i HOU. Prawie 2.000 km. (samochodem). Daleko jak na back-to-backa. Jeżeli w którymś z tych dwóch spotkań upatrywać można było większej szansy na zwycięstwo to był to dla mnie mecz z MIA. Dziś w HOU będzie naprawdę brzydko (NYK grają 4 mecz w ciągu 5 dni).

No to teraz rozgorączkowani.

L. Fields – być może nie zachwycił skutecznością, ale w grze w cyferki dosyć produktywny. I podał i zebrał. Gdyby jeszcze był regularniejszy… Ale wtedy byłby… wybrany w TOP10 draftu. W jego przypadku to i tak takie spotkanie jest przejściem w nadświetlną.

A. Stoudemire – Łysek z pokładu Idy. Niewidomy koń ciągnący pod górę na zaciągniętym ręcznym. 2 pkt w pierwszych dwóch kwartach? Tak wynik to może mieć Anthony Randolph (i też jest to poniżej oczekiwań). A nie gość, który zarabia 20 mln. USD i jest uważany za jednego z trzech najlepszych PF tej ligi... No właśnie... Czy jeszcze?  Ciągle za wolny, ciągle źle ustawiony i ciągle kelnerzy omijają jego stolik. Krzyknij. Pokaż, że zamawiasz. Poproś o menu. Ty jesteś klient. Jak gra samoobsługę to zbija kolejną porcję zastawy (4 TO). Bardzo przygnębiający.

T. Chandler – był jak pozytywistyczna nowela. Zaczął mecz dwoma punktami i skończył też dwoma. Taka klamra. Spinacz programu. Po za tym, wiele go nie było widać. Zrobił swoje, ale statystycznie. Z punktu widzenia drużyny, marzeniu o zwycięstwie nie dał nic. Gra na alibi.

I. Shumpert – tylko 20 min. Mógł nam zaoszczędzić oglądania siebie. W ataku bez znaczenia. W obronie klasyczna miotaninka. Nawet nie warto stukać placami w kalwiaturę broniąc się przed reumatyzmem paliczków. Jedno zdarzenie. 1Q. Nietrafiony dunk? Nic bardziej mylnego. To było sekretne zadanie od Mentora. Masz cisnąć piłką w Bright Side. Na znak tego, że wyrzekłeś się tamtej strony. To było symboliczne… Nikogo niestety nie trafił. Ale ten atak był jak wyzwanie. Palpatine – tryumfuje. Zbliża się zwycięstwo jego królestwa… Zaczynam uważać, że jest w tym plan. Sekretny… Pozbyć się STATa…

T. Douglas – gdyby mecz trwał tylko 3Q… można by mieć jakieś złudzenia… Ale Toney najlepsze szykował na ostatnie 12 min. Tylko nie on to przygotował. A Ten, Który Siedział na Ławce. Wtedy objawiła się sithowska natura… I więź z Mistrzem. Jego podległość jest niezaprzeczalna.

B. Walker – byliśmy wczoraj ŚWIADKAMI występu życiowego Orczego Pomiotu. Już więcej nigdy tego nie powtórzy. Amen. Ten występ będzie kulą u nogi. Wszyscy będą oczekiwali niemożliwego. To był powrót do najprostszych metod. Grudka spaczenia pod język. „Zamykam oczy. Upuszczam parę uszami. Wchodzę. Jak w transie. Jadę za trzy. Jak maszyna. Jak karabin szybko strzałowy. To co obok się nie liczy. Jestem tylko ja i kosz. Jestem oceanem spokoju. Skałą na wietrze. Drzewem na pustyni… Jestem Jak czas. Jak huragan. Jak fala. Nie do zatrzymania”. W obronie próbował zatrzymać Wade’a i Jamesa. To nie było nawet śmieszne. To było straszne. Był niczym tyczka w slalomowym verticalu… Ale ten moment kiedy chciał wyrwać James'owi rękę ze stawu razem z kopytami becenny... Tyle, że koń się tylko uśmiał... 

J. Jeffries – to „To” grało? Chyba w jakimś innym spotkaniu. Miało nawet 4 zb. ofensywne.

M. Bibby – niewiele jest istot żywych na planecie Ziemia (w tym zwierząt), które nie schodzą z drogi szarżującemu James’owi. On stał. Kulom się nie kłaniał. Za takie coś wieczna chwała. Miałem wrażenie, że nikt go w MIA nie pamiętał… Dziwne bo taki okaz piękna nie może być tak po prostu zapominany. Toczył korespondencyjny pojedynek z Novakiem na więcej nietrafionych trojek. Wygrał!

S. Novak- był tylko drugi. Ale z przegrać z Bibby’m to jak wygrać… 6 trójek odpalonych w 9 min. Bierzemy go do fajerwerków na rynku jakiegoś miasta w Nowy Rok?