Nowojorskie impresje - czyli...

Clyde „Glyde” Drexler (mój ukochany zawodnik nr 2) zadały tylko jedno pytanie: „Dlaczego NYK grają grę za trzy skoro wszelkie statystyki świadczą o tym, ze to nie może działać?”

Nothing further, Your Honor…

Jak można uwierzyć, że NYK są w stanie dwa razy (już nie mówię z rzędu) trafić koło dwudziestu rzutów z obwodu. No wiem. Ktoś może powie, - "ale w jednej czwartej udało się zrealizować plan". Wpadło całe pięć trójek. To już coś. Szklanka jest w ćwiartce pełna. Trzeba cieszyć chociaż z tego. No to, że tam skuteczność była na poziomie 20%... Taka pewna niedogodność… Czepianie się.

A tak poważnie. Jest są przesłanki myślenia, że ta strategia ostrzału zza węgła może się udać? Czy tam na ławce „trenerskiej” wszyscy już stracili głowę? Ależ tam musi być panika... Woda dosięga już pierwszych kajut… Za chwilę dobierze się do kapitana. Jest nadzieja, że wzorem swojego włoskiego odpowiednika skoczy pierwszy...

Kolejny tryumf Dark Side’u – 10-35… Sithowie są w oszalałym tańcu… Pretorianie Palpatine'a znowu umazani we krwi… Kto uratuje świat przed zagładą? Gdzie jest Master Luke? Pewnie grzebie się w błocku na Dagobah...

Tylko 14 pkt w 3Q. Bez komentarza.

Było wczoraj ciekawe ustawienie z trzema PG na boisku – Lin, Douglas, Shumpert. Paradoksalnie byli +3. Był też drugi zestaw trzech PG- Lin, Shumpert, Bibby. Ta trupa była -9. Wyglądało to apokaliptycznie.

No to nasze teksańskie rumaki…

B. Walker – spaczeń się na chwilę obecną skończył. Czarny Książę – włożył pod język kostkę cukru… Ale słodko nie było. Tak jak przewidziałem… Nic dwa razy się nie zdarza. Obstawiłem raczej 2-7, 2-8, 3-9 z gry. Teraz widzę, że byłem optymistą. Przyznaję. Oczekiwanie czegoś więcej od tego chaotycznego pomiotu jest balansowaniem na granicy szaleństwa. Niestety to jest dopiero początek… Ten człowiek zostanie obciążony zadaniami, których nie udźwignąłby nawet wózek widłowy w Biedronce. Tyle, że Czempion Chaosu jest realny…

A. Stoudemire – grał sam przeciwko czarnej zarazie zatruwającej własne szeregi. Biały płaszcz. Samotny żagiel. Fok. Obrońca oblężonej placówki. Bohaterstwo wbrew nadziei. Nie dał nic. Może sobie poprawił statystyki. Tak na otarcie gorzkich łez. Czy Ty płaczesz STAT? Wieczorami? W podusię?

T. Chandler – ciekawe, czy ma jakieś przemyślenia dotyczące swojej obecności w NYK? Pasuje tu jak pieść do nosa. Upadek mistrza. Od pierścienia do stracenia. Indywidualnie był jak grot. Stał obok foka. On nie zawodzi. Tyle, że nie dowodzi. Na mostku kapitańskim dowodzą czarne ręce…

L. Fields – a już miałem trąbić jakiegoś radosnego marsza żywych. Co by znaczyło, że w szeregach jest również liczmaster... Znowu się coś rozregulowało… Znowu apatia. Znowu marazm. Nostalgia. Najgorszy występ w sezonie.

T. Douglas – nie wiem, co mogę jeszcze powiedzieć o nim i jego grze, czego jeszcze nie wyraziłem? Proponuje urlop od parkietu. Taki zaplanowany. Dla odmiany z głową. I na pewno. Trwały. 32% z gry? To wymaga leczenia.

S. Novak – miał „coś” do udowodnienia HOU, które wybrało go w drafcie w 2006 r. i dawało szansę gry przez całe dwa lata. No na razie nawet tego „czegoś” nie uprawdopodobnił. Jego „talent” został szybko zweryfikowany przez życie. HOU chyba nie żałują, że pozwolili mu udać się w tułaczkę po klubach NBA. Kto wie, może na koniec "przygody" z koszykówką NBA Novak im nawet podziękuje? Dzięki temu będzie mógł… napisać książkę – "Grałem wszędzie – czyli o punktualności komunikacji transportu publicznego w miastach USA". HOU mają teraz lepszego Novaka w postaci tego ryżego lisa Budingera.  

I. Shumpert – coś się obsunął w rotacji. Prawie niewidoczny. Może to nowa technika? Tyle, że od tego to już mamy eksperta. Ciężkie nóżki? Na pewno nie cięższe od myśli… Od tego młody uczeń jest wolny…

J. Jeffries – dla niego też mecz z podtekstem. Chciał się pokazać właścicielom  teksańskiej metropolii. Za te długie miesiące przetrzymywania na ławce, nie dawania szansy, nadziei i chleba (w tym HOU Eteryk stał się jeszcze bardziej przeźroczysty). Szkoda, że nie dostał wczoraj większej liczby minut. Mógł zmienić obraz gry. W każdym razie był na to gotowy.

M. Bibby – cytując Roya Batty (przypominam, że obchodzimy w tym roku trzydziestolecie!!!) – czas umierać…

J. Lin – chińska szkoła jazdy rikszą. Trochę koślawo, niedokładnie i niepewnie. Ale i tak z zębem i wschodnim orientem. Rozruszał grę. Jeżeli ktoś może ożywić bal nieruchawych. Chyba trzeba dawać szansę nadal. Najlepszy podróbka PG w rosterze? W klubie z HOU występ Chińczyka wzbudził naturalną sympatię, wszak odcięli go w ramach prezentu świątecznego. Może dlatego dostał taką owację? On jest jak nasz Yao… tylko mniejszy… Mimo, niewątpliwej sympatii kraju środka do zespołu z Teksasu okazało się, że... wartości marketingowe nie są wystarczające dla zachowania go w składzie...  Jego wyrzut nogami przy rzucie za trzy, przypomina skoki łososia w rzece św. Wawrzyńca…

R. Balkman – nie jest do końca jasne, co robił na boisku. Ktoś powinien powołać jakąś komisję do sprawy zbadania tego przypadku… Złożoną głównie z psychiatrów.

J. Jordan – najlepszy. W pluso-miusach +7… Nie do przebicia… Kto mu podskoczy? Forza Jamaju!

Jordan Hill – on to chyba nie zagląda do aktualnych żurnali. Kukurydza na głowie jest już dawno passe. Może chce rozwiązać problemy światowego głodu? To coś przypominało jednak bardziej jakąś wariację na temat fryzur wojowników sumo w wersji afro. Kto wie, może to będzie jakiś nowy trend… Czy mnie wzrok nie myli – ale on się jakoś strasznie doprawił tatuażami… Koszykarsko, nie powiem, zrobił postęp. W tym tempie osiągnie płynność ruchów B. Haywooda tak w 2020 r. Nie żałuję, nie tęsknię. I nie chcę pamiętać, że można było wziąć Holiday'a, Jennings'a czy Lawson'a...